Tweelingzielreis en de verborgen pijn

Wanneer tweelingzielen elkaar ontmoeten is de liefde meteen zo ongelooflijk intens dat het kan gebeuren dat één van de twee niet goed weet of het diepe gevoel daadwerkelijk te vertrouwen is, omdat het ingaat tegen alle logica. Ingaat tegen alles wat we hebben geleerd over de liefde.
We hebben geleerd dat liefde geleidelijk groeit en dat je pas iemand lief kunt hebben wanneer je iemand gaandeweg leert kennen. En wanneer die overweldigende twin-liefde er dan meteen zo diep en heftig inhakt wordt men er eigenlijk volledig door overdonderd. De meeste twins denken dan ook dat het geen echte liefde kán zijn, dat het iets anders moet zijn!
Maar omdat het een liefde is op basis van de ziel komt het vanuit de kern. Je hele wereld wordt ondersteboven gezet in feite. En daarbij komt dan dat we angstig worden de (veilige) ’wereld’ die we ‘kennen’ los te moeten laten.
Temeer omdat we denken gek te zijn geworden wanneer we deze diepe liefde voelen. We zijn bang onszelf kwijt te raken. Bang zelfs onze vrienden en familie kwijt te raken omdat zij ook moeten denken dat we gek zijn geworden als we daadwerkelijk zouden geloven in deze diepe liefde. Sterker nog, één van de twee zou kunnen denken dat familie en vrienden hier ook weleens gelijk in zouden kunnen hebben, want hoe kan dit nu waar zijn? Hoe kon dit nu gebeuren?
Maar twins ervaren zelf ook van alles.
Alles diep binnen in hen heeft te maken met emotionele pijn; het niet geliefd zijn of geaccepteerd worden. En dit mag dus geheeld worden.
Veel twins denken dat het de ander is, of de verbinding zelf, dat zoveel pijn brengt maar wat ze niet realiseren is dat het aan henzelf ligt.
Daarom rennen ze weg van hun Twin! Omdat ze de pijn en al hun issues willen vermijden. Want ze geloven echt dat wanneer ze weglopen het dan als vanzelf overgaat. Maar naarmate de tijd verstrijkt komen ze erachter dat de pijn niet weggaat, ze ontkennen de pijn vervolgens, en dan voelen ze plots dat ze zichzelf verliezen omdat ze belangrijke stukken van zichzelf weg duwen. Zoals emoties en de twin zelf (de perfectie van zichzelf). En dan? Dan komt er een nog grotere angst; het verliezen van zichzelf. En dat wordt uiteindelijk nog enger dan het facen van de eigen issues, emoties en problemen. En dan rennen ze weg. Want ze zijn ervan overtuigd dat hun twin hen uiteindelijk (toch) wel zal verlaten, ze voelen zichzelf niet goed genoeg. De kern ligt in onzekerheid, in emotionele pijn. Zo’n soort liefde moet een trucje zijn want in het verleden is men verlaten of afgestoten. Het enige wat er in het hoofd rondgaat is: “hoe kan deze persoon mij zo lief hebben zonder mij te kennen?”, “hij/zij heeft gewoon een bepaald beeld van mij maar zodra hij/zij de echte ‘ik’ leert kennen dan wil hij/zij echt niet meer bij mij zijn”.
Twins die pijn gedaan zijn door anderen in het verleden zijn nu eenmaal gereserveerder, dus zij rennen eigenlijk weg van zichzelf en hun eigen pijn omdat ze niet weten hoe ze het moeten healen, ze weten niet wat ze ermee moeten doen, dus ze hopen dat alle pijn weggaat wanneer ze vertrekken; door de liefde te ontkennen en te doen alsof het niet bestaat.
Sommige twins vervallen dan in tientallen andere relaties zodat ze zichzelf kunnen bewijzen net zoveel van een ander te kunnen houden. Want als ze (net zoveel) van die ander kunnen houden zijn ze niet gek. Ze zijn er van overtuigd dat ze op rationele basis net zo goed in een andere liefde kunnen groeien want dat moet uiteindelijk net zo goed en goddelijk kunnen zijn.
Maar de grap is, de twin zal er altijd zijn, zelfs als de liefde wordt ontkend!

Maar de absolute waarheid ligt verborgen in onze incarnatie (blauwdruk). Hoe en wat er uiteindelijk zal gebeuren tussen de twins is bekend bij de spiritworld, bij het Universum. Want we zijn gewoon voorgeprogrammeerd om in deze tijdelijke verwijdering (de overbruggingsperiode) als individu te groeien.
Als we vanaf dag 1 met onze andere helft samen zouden zijn geweest dan zouden we niet zo diep naar binnen hebben kunnen kijken om onze ziel te vinden, ons zelfbewustzijn. Deze tijdelijke verwijdering is dus nodig omdat we ons alleen dan kunnen herenigen met onze andere helft. De zielen zijn al met elkaar verstrengeld en levelen met elkaar vanuit pure liefde.
Wanneer we deze zielsverbinding proberen te forceren tot een fysieke relatie zullen we te maken blijven krijgen met issues, pijn en angst, dus met alles wat niet liefde is!

Daarom moeten we uit elkaar om aan onszelf te werken, individueel. Het gaat hierbij enkel om het vinden van eigen liefde. Je twin is de perfecte spiegel om je alles te laten zien wat bij jou nog geheeld mag worden.
Twins zullen volledig herenigen wanneer pure liefde gereflecteerd wordt. Pas dan komen ze bij elkaar, door wederzijdse liefde.
Er wordt vaak gevraagd wat er gedaan kan worden om met de ander te worden herenigd. Maar deze tijdelijke verwijdering is nodig om je te kunnen concentreren op het naar binnen kijken, naar datgene wat nog geheeld/opgelost mag worden. Het gaat hierbij om je eigen behoeften, én over de behoeften van je andere helft. Want je bent één en dezelfde. Probeer dus niets te forceren om de fysieke connectie sneller tot stand te brengen want dat is voor jullie beiden niet van belang. Het brengt je niets.

Tweelingzielen moeten vanuit het hart open zijn om lief te kunnen hebben, dus niet blokken of ontkennen. Het gaat om het vinden van een balans, wat neerkomt op zelfliefde en zelfrespect. Als er iets zit van beschuldiging of wrok richting je twin dan moet dat ook geheeld worden. Vaak verwijten twins elkaar van alles en hierdoor kunnen ze de vinger naar de ander wijzen. Maar we moeten ons eerst concentreren op onszelf en daarna komt ons stuk pas op een natuurlijke manier in beweging. We moeten ons echt overgeven aan ons verleden en erop vertrouwen dat alles gebeurt zoals het moet gebeuren. De spiritworld helpt ons hierbij.
We mogen al onze condities, verwachtingen en de drang te willen weten hoe het zal ‘eindigen’ opgeven omdat we anders onszelf in de weg staan van wat er nog open moet door onze zielen heen.

Al deze moeilijkheden zijn eigenlijk testjes in onze behoeftigheid, keer daarom terug naar de connectie op zielsniveau. Als je dat doet en doorziet kom je in je hogere vibratie; de voorbereiding op je eigen groei en het ervaren van eenheid met je twin en je zielsfamilie.
We mogen de sluier van illusie en de sluier van afgescheidenheid opheffen, omdat we altijd 1 zijn met onze tweelingziel. In onze ziel. En dit is onze echte waarheid. De connectie van de ziel is de werkelijke waarheid van deze verbinding.
Liefde is onze echte waarheid, dus wacht niet op je twin en zet je leven niet in de wacht. Als we deze liefde proberen te forceren tot het fysieke of als we het ontkennen, alles ontwikkelt zich enkel in de perfectie van de Universele tijd. Dus maak je niet al teveel zorgen, concentreer je op je eigen behoeften, heb jezelf lief en ga op zoek naar het vinden van je eigen geluk.
De tweelingziel reis gaat eigenlijk over het constante overgeven aan elk NU moment, in blijvend contact met de visie en emotie van binnenuit van wat er ontwikkelt en zal zijn in dit leven. Alles ontplooit zich in perfectie en het is eigenlijk alleen onze perceptie dat het anders wilt zien.

Bron: Caroline Carma Coaching