Januari 2016

15 januari 2016

Mijn verhaal over de ontmoeting met mijn tweelingziel.

Ik zat al in een relatie van bijna 14 jaar. We kwamen al vroeg bij elkaar, ik was 14 jaar en mijn ex was 16 jaar (wat weet je op zo’n leeftijd nu eigenlijk van liefde) we gingen samenwonen toen ik 19 was en we kregen samen 3 kinderen . Naarmate ik ouder werd ging ik heel veel dingen missen en met name liefde en geborgenheid . We hadden een hele slechte relatie waar alleen maar langs elkaar heen geleefd werd. We waren al een paar keer bij elkaar weggeweest maar ik ging toch steeds weer naar het vertrouwde .

In maart 2008 had ik een feestje en gingen we met een stel vriendinnen naar de stad, we waren in een café toen een man mij aansprak , ik weet niet wat dat was maar had er een heel fijn en vertrouwd gevoel bij. Ik weet niet waarom maar we hebben gelijk telefoonnummers uitgewisseld. Ik bleef steeds aan hem denken en hij waarschijnlijk ook aan mij want hij stuurde toen een berichtje en we hebben ook gelijk afgesproken. We wisten het zeker dit was het lot…we hebben elkaar gevonden pffff wat voelde dit vertrouwd en wat een thuiskomen. Nu moest ik echt weg, in mijn huidige relatie kon ik het niet meer volhouden wist ook zeker dat ik het nu wel aan kon. Binnen een maand had ik een ander huis en vertrok er met de kids naar toe. Mijn twin en ik waren veel bij elkaar wat waren we in love en wat wisten we het zeker. Mijn kids vonden hem ook geweldig en het klikte super (het was eigenlijk allemaal veel te kort voor de kids en had eigenlijk helemaal niet zo moeten gebeuren, maar toch heeft het zo moeten zijn).

Naar een paar maand kregen mijn twin en ik veel ruzie, hij twijfelde erg en was in de war … het werd een jaar van afstoten en aantrekken wat verschrikkelijk was dat. We zagen elkaar niet veel meer en ik kwam er achter dat hij ook weer met zijn ex afsprak. Maanden van verdriet en pijn …. kon hem maar niet loslaten en hij waarschijnlijk mij ook niet, want hij was er weer ..net toen ik het allemaal al een beetje geaccepteerd had (ook dit had weer zo moeten zijn). We hebben veel gepraat, hij luchtte zijn hart en ik de mijne. Ook vertelde hij wat hij bij mij miste … hij zag mij nooit knuffelen met de kids en dat ik best negatief was enz enz …. hier ben ik best van geschrokken en inderdaad dat deed ik helemaal niet…(maar dat was iets wat ik van huis uit mee kreeg, ik kende geen liefde en in mijn relatie met mijn ex ook niet en wat je niet kent dat kun je ook niet geven.) ik belande in een zwart dal, de wereld verdween onder mijn voeten en het was gebeurd met mij. Huilen en slapen was het enige wat ik nog deed….alle ellende van mijn jeugd tot nu toe komt er uit.

Ik ben 2 jaar heel depressief geweest en heb zelfs een psychose gehad en kreeg een jaar lang hulp in huis . Na die 2 jaar krabbelde ik er langzaam weer uit en tussen mijn twin en mij ging het steeds beter. Ik raakte zwanger en we kregen samen nog een liefdes baby. En vanaf die tijd gaat het super tussen ons. We nemen elkaar mee in onze ontwikkeling en ik neem hem meer mee dan hij mij. (je houd elkaar spiegels voor en je twin ontmoet je ook om alles bij jezelf op te ruimen…alle trauma’s en blokkades worden zo geheeld.)

Mijn vriend is op dit moment al zijn blokkades aan het opruimen en krijgt daar ook hulp bij, hij zat nog te veel in zijn ego en gaat nu meer in zijn hart zitten. Hij kan ook niet achter blijven bij mij (dat is het mooie van een tweelingzielen relatie dat je elkaar mee neemt in de ontwikkeling, je komt elkaar niet voor niks tegen) Alles is voor bestemd.

Wij hadden allebei hetzelfde meegemaakt en vooral in onze jeugd, we zaten allebei in een jeugd waar geen liefde in voor kwam en waar alleen maar negativiteit was. Wij hebben ook heel veel gemeen en hebben ook dezelfde kenmerken. We denken hetzelfde maar toch zijn we heel verschillend. Wij zijn allebei heel spiritueel en ik heb mijn gaves er ook bij, mijn vriend moest er eerst niks van weten maar staat er steeds meer open voor en heeft er nu ook belangstelling voor.

Dit is een stukje wat ik van iemand toe gestuurd kreeg:

Het is een zoektocht, dé zoektocht waarin je zit, die ervoor zorgt dat je weer leert om in contact te komen met jezelf. En je zegt het zelf al toen kwam je vriend op de proppen. Geen toeval maar pure noodzaak. Hij heeft dezelfde angsten en onzekerheden, omdat hij ook zoekende is naar die zuivere ziel en taak waarvoor hij naar de aarde is gezonden. Jullie samensmelten zo noem ik het maar even is er een die in de wolken staat. Een moment dat alles even stil staat en de ziel herkent in de ander de ware ik, jezelf inderdaad, een spiegel waarin je kijkt en in de eerste instantie in verdrinkt. Dan pas later komt het besef dat deze persoon niet jou is en ga je leren kijken naar de andere kant van jezelf. Je minpunten je aandachtsgebieden en vooral wie ben ik en wie wil ik zijn. Afstoten en aantrekken een enorm vermoeiende relatie waar keihard gewerkt wordt aan jezelf en helaas moet ik je dit ook zeggen, niet aan de ander. Alleen die ander is in staat te groeien als de ziel dit zelf wel en als het staat opgeschreven in de blauwdruk. In jullie geval is het een hele bijzondere relatie met heel veel leermomenten geweest. Je hebt al een deel van de juiste antwoorden gekregen, maar dat een tweelingziel relatie niet altijd een blijvende is en dat het kan zijn dat je ieder weer je eigen pad moeten gaan vervolgen? Je hebt elkaar hele belangrijke zaken mogen leren, maar moet weer verder met de opgedane kennis en kunde over deze bijzondere ontmoeting. Een tweelingziel relatie is meer dan een gewone relatie maar is er ook voor om beide partners de eigen ziel te laten zien. Ik voel dat dit in jullie geval is voltooid en dat jullie nu ook anderen over dit fenomeen mogen gaan vertellen.

Groetjes Monia  https://www.facebook.com/Spiritueel-en-tweelingzielen-868241333217317/?ref=ts&fref=ts

12540460_1021047707936678_841205503_n

14 januari 2016

Deze week werd mij de volgende vraag gesteld die ik graag in onderstaande tekst wil toelichten:
Mijn tweelingziel is onbewust. Nou heb ik het idee dat ik niet naar hem mag uitreiken, omdat hij zijn eigen proces doorloopt. Ik doe er alles aan om me niet te focussen op hem omdat ik moet vertrouwen opdat de kosmos ons in de toekomst weer samenbrengt. Hoe kijk jij hier tegen aan?

Het leven zit mooi in elkaar. Juist in deze tijd weten veel mensen niet meer wat de werkelijke rede is van hun komst op aarde. Gewoonweg omdat ze afgeleid worden door allerlei aantrekkelijke, buiten zichzelf geplaatste zaken die gericht zijn op het bevredigen van het ego. Uiteindelijk werken deze buiten jezelf geplaatste zaken slechts even bevredigend en moet er al gauw een overtreffende trap gevonden worden, om dit bevredigende gevoel weer op te kunnen wekken. Dat, terwijl het leven ten diepste gaat over de ontwikkeling van wijsheidskennis en onvoorwaardelijke liefde.
Wanneer je jouw tweelingziel ontmoet, word je door de kosmos bewust gemaakt om mee te gaan in het tansformatieproces. Het transformatieproces waarin je die wijsheidskennis en onvoorwaardelijke liefde in jezelf tot ontwikkeling mag laten komen. In dit proces word je uitgedaagd om jouw bewustzijnsveld te verbreden. Je krijgt gedurende de transformatie een andere manier van waarnemen, waarbij je langzaamaan een ander levensinzicht krijgt en je je bewust wordt van de wijze waarin de kosmische krachten richtinggevend zijn. In dit proces ga je steeds beter de relatie waarnemen tussen jouwzelf en die andere werkelijkheid.
Deze transformatie vindt plaats in jezelf, door vanuit de ratio te zakken naar je gevoel. Het is jouw ziel die richting aangeeft, waarbij de ziel als innerlijk kompas fungeert. Het is een innerlijk weten. Op het moment dat je in staat bent om naar jouw ziel te luisteren en te handelen, zal je zien dat jouw ziel op een subtiele wijze signalen geeft om jou te bevestigen dat je verbonden bent met dit innerlijk weten. Je kan bijvoorbeeld kippenvel krijgen, traanogen, of er komt een liefdevolle energie vrij. Hoe beter je afgestemd bent op dit innerlijk weten, hoe meer je verbonden bent met de stroom van jouw leven.
In ieder leven moet je bepaalde fases doorlopen om uiteindelijk bij je bestemming uit te komen. Je begint bij punt A en eindigt uiteindelijk bij punt Z. Alle tussenliggende fases zijn belangrijk en nodig om bij punt Z uit te kunnen komen. De mens is geneigd om deze route van zichzelf te kunnen beheersen en te controleren. Echter, als je zou weten welke route er gelopen moet worden om uiteindelijk bij Z uit te komen, zou je in een passieve modus kunnen raken en zo jouw persoonlijke levenslessen niet doorlopen. Jij weet immers dat je toch uiteindelijk bij punt Z gaat uitkomen. Het is daarom niet voor niets dat we afgedekt zijn met een liefdevol filter, zodat we beschermt worden tegen deze informatie.
Zodra je, in het transformatieproces, steeds meer de verbinding maakt met jouw ziel, word je je bewust dat je geleid wordt door het kosmisch bewustzijn. Je leert in dit proces los te laten, te vertrouwen op de kosmos en je over te geven aan de kosmische trilling, ook al weet je niet precies welke route er gelopen wordt. Tijdens dit proces mag je steeds vaker een kijkje nemen voorbij dit liefdevolle filter en ervaar je steeds meer rust.
In bovenstaande vraag wordt er vanuit de ratio aangegeven, aan welke verwachting voldaan dient te worden in het tweelingzielenproces wanneer de wederhelft onbewust blijkt te zijn en wordt het mogelijk als afwijzing naar zichzelf gezien als er toch contact wordt gelegd. Het geen contact zoeken probeer je op deze wijze te beheersen.
Ieder tweelingzielenproces loopt anders, dus ook ieder tweelingzielenproces waarbij één van beide nog onbewust blijkt te zijn. Er is geen sprake van overeenkomstige regels, die van buitenaf opgelegd zijn. Wanneer jij jezelf overtuigt dat je moet afwachten totdat de onbewuste wederhelft zijn proces heeft doorlopen en dat de kosmos jullie uiteindelijk dan weer bij elkaar brengt, zal het proces wellicht onnodig lang duren omdat je daarmee in de passieve modus terecht komt. Je richt je focus daarmee onbewust naar de ander, omdat je energie gericht is op het geen contact zoeken en ondertussen hoop je dat jouw wederhelft een beetje opschiet met zijn proces. Deze passieve modus, waarbij je de verantwoordelijkheid buiten jezelf richt, mag omgezet worden naar in je verantwoordelijkheid staan!
De uitdaging is te onderzoeken bij jezelf welke actie jij mag ondernemen om jouw proces te doorlopen, ongeacht hoe jouw wederhelft hier op reageert. Door verbinding te maken met die diepere laag in jou, voel en weet je welke stappen ondernomen mogen worden. Door contact te leggen met deze onderstroom van het innerlijk weten en dus aan te haken met de stroom van jouw leven, zal je zien dat deze stap jou energie geeft en dat de kosmos jou niet alleen bevestigt dat het de juiste stap is, de kosmos zal je wellicht zelfs kansen aanreiken om deze stap te kunnen zetten. Je stemt je dan als het ware af op jouw persoonlijke drive om je te ontwikkelen en legt daarmee de focus op jezelf, zonder enige verwachtingen van jouw wederhelft.
Mogelijk is het voor jou juist wel nodig om contact te leggen, om zo bepaalde onverwerkte stukken in jezelf te helen. Gedurende het transformatieproces leer je dan ook het onderscheid te maken tussen de ander naar je toe halen om de situatie te beheersen vanuit de ratio en te voelen hoe je meegevoerd wordt met jouw onderstroom vanuit het innerlijk weten en op deze wijze contact te leggen met jouw wedehelft. In je leven gaat het immers om jouw transformatieproces, waarin jij leert te luisteren naar jouw zielsverlangen.

Bron: Diana. Auteur: Cindy Servaes, Energetisch Therapeut, Specialisme Tweelingzielen.

12495038_889248331188888_7336262621858126642_n

9 januari 2016

Mijn hele leven had ik ergens tussen hemel en aarde gezweefd. Nooit thuis op aarde of bij de mensen. Ik hield heel veel van ze, was zo vervuld van mededogen dat ik er soms van barstte. Maar ik kon me niet goed verbinden. Ik voelde me een buitenaards wezen en kon niet bij ze komen.

In mijn dromen voelde ik me soms thuis. Dan was ik in zijn armen. Mijn andere ik, mijn mannelijke helft. Het gezicht dat ik in mijn dromen zag, veranderde met de jaren. In mijn jeugd was hij een tiener, later werd hij een man. Heel vaak vloog hij. Soms vanzelf, dan zag ik hem via het plafond naar me toe komen. Soms fabriceerde mijn geest een helicopter en wierp hij me een ladder toe.

Ik geloofde eigenlijk niet dat mijn dromen meer waren dan dromen. Maar na een heel leven vol uitdagingen en groei, op mijn 37ste, vond ik hem toch. Ik ging eindelijk mijn verlangen achterna. Ik ging hem zoeken, toevallig op precies de juiste plek.

Toen ik zijn foto op het internet vond, herkende ik hem. Alsof we ergens familie van elkaar waren, verwant en toch anders. De woorden in zijn e-mails sprongen van het scherm en staken lampjes aan in mijn hart. Op een nacht was hij plotseling in de geest al bij me, voelde ik hem overal om me heen. Zijn enorme warmte en liefde omhulden me. Ik voelde dat ik voor deze man nooit bang zou zijn. Ik vertrouwde hem, want ik had hem van binnen gezien.

Een halve week later stond ik op een parkeerplaats in zijn armen. Onwennig, zo met onze huid ertussen. Hij was al zoveel dichterbij geweest. Eindelijk had ik mijn andere ik gevonden. In zijn armen gaf ik mezelf op en kreeg ik mijn Zelf ervoor terug, in hem. Iets dat zo paradoxaal leek en niet met je hersens te vatten, maar zo volkomen logisch en natuurlijk, dat er geen speld tussen te krijgen was.

Waar ik altijd vluchtte in mijn fantasiewereld, mijn hemel, had hij zich zijn hele leven teruggetrokken in de natuur. Hij was even gevoelig als ik, maar liep op aarde. En nam mij nu met zich mee.

Pas later kwam ik erachter dat zijn naam adelaar betekent….de merel had haar adelaar gevonden. In de jaren die volgden, droeg hij me op zijn sterke vleugels en werd ik steeds stabieler en krachtiger. Als mens, vrouw, moeder, maar ook als healer.

Het was een verademing te merken dat we ‘gelijk gericht’ zijn. Ik kan instemmen met Wie hij ten diepste is, omdat zijn zielerichting precies beantwoordt aan hoe ik leven wil. Ik durf van hem te leren, omdat ik in hem geloven kan en hij in mij. Hij trekt me nooit van mijn zieleweg af, maar zet me er iedere keer juist weer op. Niet omdat hij het allemaal zo goed weet, maar omdat hij op dezelfde weg zit. Van binnen uit. Op zielsniveau. We leven dezelfde kant op, vaak tot in detail.

In zijn ogen zie ik de diepte van het universum, de grootsheid van zijn ziel en de mijne. Hij Ziet me en daarmee neemt hij me in zich op, ben ik niet meer los, ben ik geheel en al in hem vervat. Met zijn blik voedt hij me, troost hij me, houdt hij me vast en koestert hij me. Als ik in zijn armen ben, kom ik tot rust, laadt hij me op en gaat mijn levensvuur weer branden. De stroom tussen onze harten is het heerlijkste gevoel dat ik ken. Nooit was Liefde zo tastbaar dat ik het gevoel had het bijna te kunnen pakken, bijna vloeibaar.

Anno is mijn weg terug naar mezelf. Mijn weg terug naar levensvreugde, mijn weg terug naar vertrouwen, mijn weg terug naar de aarde.

Als we samen zijn, vloeit mijn ziel moeiteloos over in de zijne en andersom. Dan zijn er geen grenzen nodig, die vervagen en lossen tenslotte helemaal op. Soms versmelten we met Alles-Dat-Is, een totale eenheidsbeleving, waarbij we rechtstreeks in elkaars geest kunnen zien, of zijn, en tegelijkertijd één zijn met het hele universum. Een verlichtende ervaring, terwijl je verbonden bent met je andere ik…. die verbinding is zo sterk, dat we elkaar feilloos kunnen aanvoelen en elkaars gedachten vaak woordelijk kunnen lezen, ook op (grote) afstand. Die verbinding is zelfs zo sterk dat, als we te lang bij elkaar weg zijn, ik ziek word. Het is alsof ik een vitaal lichaamsdeel kwijt ben, zoals mijn hart, of mijn longen. ‘Ik kan niet leven zonder jou’, heeft voor mij een niet mis te verstane betekenis gekregen.

Als ik bij hem ben, ben ik vele malen sterker. Als we samen een healing geven, kan ik veel hoger reiken, zonder de grond onder mijn voeten kwijt te raken, want ik sta op zijn schouders en hij laat me nooit vallen. Hij is mijn aarde-engel.

Bron: Merel en Anno, http://www.liedvandemerel.nl/index.shtml

tweelingzielen

5 januari 2016

Vorige week stelde iemand mij de volgende vraag die ik graag in onderstaande tekst wil beantwoorden:
Ik denk dat ik mijn tweelingziel ontmoet heb, omdat er in onze relatie een continu aantrekken en afstoten gaande is. Mijn vraag is dan ook: Hoe weet je nou zo zeker dat er sprake is van een tweelingzielenrelatie?

In een tweelingzielenrelatie zijn er meer signalen, dan alleen het aantrekken en afstoten, die je wijzen op deze bijzondere connectie.
Wanneer er sprake is van aantrekken en afstoten kan het mogelijk om bindings- en/of verlatingsangst gaan binnen een relatie. Wat is nou bindings- en verlatingsangst? Bij bindings- en verlatingsangst speelt de wijze waarop je hebt leren hechten aan je directe omgeving een rol in je leven. Dit hechten is ontstaan door de manier van inspelen op jouw gevoelens en behoeftes in je vroege jeugd. Bij bindingsangst heb je geleerd om gevoelens en behoeftes niet teveel te uiten omdat dat niet gewaardeerd werd. In een latere relatie kan dat leiden tot het vermijden van situaties die teveel gevoelens oproepen. Je neemt dan afstand als anderen te dicht bij komen. Bij verlatingsangst heb je geleerd hard te moeten vechten om een beetje aandacht en liefde te krijgen van de directe omgeving. In een latere relatie kan dat leiden tot het continu bevestiging zoeken buiten jezelf. Je hebt dan de neiging om anderen bij je te willen houden.
Ook in de tweelingzielenrelatie is bindings- en/of verlatingsangst een onderdeel van het proces. Juist door de hevigheid van de overweldigende liefde die je voelt voor jouw wederhelft, worden alle kindstukken uitvergroot gespiegeld aan elkaar. Deze aangeleerde onverwerkte stukken vanuit de ego overtuigingen mogen in een tweelingzielenrelatie geheeld worden. Onderzoek bij jezelf welk patroon zichtbaar is binnen jullie relatie en welke rol jij hierin speelt. Daag jezelf vervolgens uit om voorbij te gaan aan deze overtuigingen en juist wel te doen wat jou zo angstig maakt. Vind je het bijvoorbeeld spannend om je kwetsbaar op te stellen en je gevoelens uit te spreken naar je wederhelft? Of vind je het juist enorm spannend om de ander een tijdje los te laten en de liefde eerst in jezelf te ontdekken? Door voorbij deze angst te stappen, ga je voorbij ego om zo een zetje in bewustzijn te krijgen. De meest prachtige energie komt vrij, zodra je de verantwoordelijkheid naar jezelf toetrekt en tot actie komt. Hoe heerlijk is dat?!
Naast het aantrekken en afstoten kenmerkt de tweelingziel liefde zich ook doordat het een liefde is die voorbij gaat aan de aardse werkelijkheid. Het is een spirituele liefde, door de ontmoeting word je je bewust gemaakt dat er meer is tussen hemel en aarde. Je mag in deze relatie geleidelijk aan een ‘kijkje nemen’ in een werkelijkheid die voor sommige anderen nog gesloten is. In deze bewustwording opent je hart langzaamaan en mag je je oude ego overtuigingen loslaten. Kortom, je wereldbeeld verandert omdat je steeds meer bewust gemaakt wordt door de kosmos en je diepere innerlijke zelf hoe de wereld er werkelijk uitziet. In dit transformatieproces val je van de ene verbazing in de andere. Hoe meer je contact maakt met je hart, hoe meer je waarneemt en hoe mooier je de gebeurtenissen ervaart. Je kan dus wel stellen dat de tweelingzielenrelatie een op een gaat met het transformatieproces.
Welke spirituele werkelijkheid ervaar je dan na een tweelingzielenontmoeting? Er zijn diverse ervaringen mogelijk na de tweelingzielenontmoeting, die jou bewust maken van die andere werkelijkheid. Zo kenmerkt een tweelingzielenrelatie zich bijvoorbeeld doordat het een energetische liefde is die voorbij ruimte en tijd gaat. Zo voel je dat de energiefrequentie omhoog gaat zodra jullie contact maken met elkaar. De energie die vrijkomt, is niet te vergelijken met welk ander aards gevoel dan ook. Het is een overtreffende trap en is het meest te vergelijken met een allesomvattende liefde in combinatie met het tienvoudige van een hoogtepunt na een aardse samensmelting, wat door heel je lichaam en daarbuiten gevoeld wordt en zelfs in elkaar overgaat, waardoor grenzen vervagen. De energie is zo overstijgend dat het voorbij gaat aan het fysieke.
Daarnaast komen er bijvoorbeeld vormen van synchroniciteit binnen de tweelingzielenrelatie voor, die voorbij gaan aan causale verbanden. Mogelijk worden vormen van synchroniciteit opgestart vlak voor de ontmoeting met jouw tweelingziel en wordt op deze wijze duidelijk gemaakt, dat er iets bijzonders staat te gebeuren en waarin de kosmos jou zelfs leidt naar jouw tweelingziel. Alsof de kosmos je even wakker schud met de woorden ‘let op’. Ook in de periodes dat je ego overtuigingen naar boven komen en je bijvoorbeeld even niet meer zo in deze liefde geloofd, word je door de kosmos gewezen op jullie bijzondere connectie. Als je een keer de naam van jouw geliefde voorbij ziet komen als je aan hem of haar denkt is toevallig. Komt de naam van jouw geliefde een keer of acht voorbij binnen enkele uren, dan kan je stellen dat deze toevalligheid wel verbazingwekkend genoemd kan worden.
In iedere tweelingzielenrelatie komen weer andere spirituele ervaringen voor die jou op deze bijzondere connectie wijzen. Gedurende het tweelingzielenproces wordt dan ook steeds duidelijker, hoe belangrijk deze ontmoeting voor jou is (geweest). De ontmoeting was niet alleen voorbestemd, jij bent door deze ontmoeting bewust gemaakt van de noodzaak om jouw innerlijk potentieel tot ontwikkeling te laten komen en je weet dat deze ontwikkeling een belangrijke bijdrage kan leveren aan het transformatieproces wereldwijd.

Bron: Anoniem. Auteur: Cindy Servaes, Energetisch Therapeut, Specialisme Tweelingzielen.

1918638_884684071645314_329997260131642474_n